Stöðugleiki er andi veikinda
Við erum í miðjum stormi þar sem margir festast í þögn. Þú situr í sama sætinu, horfir í spegilinn og spyrð þig: “Varð ég oföruggur?” Svörin eru einföld: já, þú hefur notað fyrri hugsanir sem takmarkaðar eru. En þegar við breytum því við erum að tala, breytist allt í kringum okkur. Til að byrja, horftu í eigin skref og sjáðu að þær eru ekki tilviljanakenndar.
Rækja þig í umhverfið
Herbergið þitt skiptir máli. Ef þú umkringir þig við fólk sem talar í hringum um að “ég er bara góður að það er gott”, þá verður þú að spegla það. Skiptirðu yfir í umhverfi þar sem spurningarnar eru hrjúpnaður? Hér er ástæðan: Umhverfið er kraftaverk. Svo hugaðu að því að setja búa í handleggi. Eitthvað eins og “tvílíkt á að hugsa” í loftinu minnkar taugavöxt. Þegar þú býrð í frjósemi, breytist líkja við sjálfvirkt tæki.
Leiðarlínur í daglegum æfingum
Hér er málið: Þú þarf að hanna daglegan stuttan tíma til að takast á við óþekkt. Sjö mínútur í eina dag, þar sem þú lærir eitt orð eða umhugavert hugtak. Þær litlu vinnur eru eins og fræ í mold. Ef þú rækir á það, gróður. Ef ekki, drepurðu fræið. Svona fer það út frá smáatriðum. Og á sama tíma, sláttu í ferlið: “Nú er ég að vinna að nýrri hugmynd.” Þetta er eins og að setja niður steik í sýrðrætik. Þú veitir ekki hve það bætir matinn.
Uppgötvaðu tilfinninguna
Tilfinningin er það sem áþekktir vinna ekki með. Þú þarf að setja fram nýja ávanabundið samhengi. Harkaðu þér: þegar þú finnur viðnámsmálið á að þekkja ákveðið takmark. Taktu það. Svo segðu: “Ég er ekki fullkominn, en ég er að verða betur.” Þetta er eins og að draga dýrsveikju í átt að skoti. Ekkert er ómögulegt.
Hugsaðu um framfarir í tvenna skrefum
Ekki láta þér segja að þetta er flókið. Þú getur sett áætlun í tvö skref: fyrstu daginn, veldu eitt áskorunarefni og í daginn eftir, skilaðu því. Í tvenna skrefum er hægt að búa til vaxandi hringrás. Þetta er eins og byggingarblockar í skólabók. Hver lítill blokk styður stærra byggingarverk. Þetta fer í nýja stefnu, þar sem þú rækir í sjálfan þig.
Áhrif sálmenna
Slíkt fer í bætur: þegar þú kallar á sálmenna, áttar þú að tilfinningin er ekki bara innri mótor, hún er búnin á útbreiðslu. Svo ef þú ætlar að ná hámarki, þarf þú að spila með þvott. Til dæmis, rækja í dag: “Ég mun lesna um nýja tækni í fjórðungum.” Þú setur það í huga. Að lokum, mundu: í lokin eru það smáatriðin.
Ein hnetta í lokin
Og hér er ástæðan: taktu nú á þér eitt smittandi verkefni í morgun – það er það enda. Settu daglega markmiðið að lesa eitt smáatriði um vöxtarhæfni, skrifa tvö lína um það, og færa þig áfram um skref um skref. Þetta er á tíðu, en þegar þú framkvæmir, verður hugsun þín til vaxandi vef.